7-11 หน้าตลาด มีป้าหาบเร่คนนึงนั่งหยิบตุ๊กตาปูนปลาสเตอร์รูปสัตว์หลากแบบใส่ถุงพลาสติกวางเรียงรายบนหาบ เรารู้สึกเองว่า..ป้าแกยังไม่น่าจะขายได้มากนัก.. สังเกตุจากของที่เต็มหาบทั้งขวาซ้ายและใบหน้าคล้ำกร้านราวกับตากแดดตากลมมาทั้งวัน พอจัดแจงของเสร็จก้พอจะมีเวลาได้พักผ่อนหายใจหายคอ นั่งทอดสายตามองอะไรบางอย่าง เหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่ ..ยืนมองคุณป้าอยู่ซักพักใหญ่ๆ ทำไมเราถึงรู้สึกเห็นใจคุณป้าหาบเร่คนนี้อย่างบอกไม่ถูก ใจนึงก้อยากจะช่วย ใจนึงก็เขิลที่จะเดินเข้าไปซื้อตุ๊กตาปูนฯ และแล้วก็มีพี่คนนึงเดินเข้ามาซื้อ เราจึงใช้จังหวะนั้นเข้าไป..หุหุ ถามป้าว่ามีเต่ามั๊ย แกก็รื้อของที่แกเพิ่งจัดไป เฮ้อ!..ขอโทษนะคุณป้า!! และแล้วเราก้ได้ตุ๊กตาเต่าหยอดเหรียญ ในราคาที่ถูกมาก 20 บาทเอง.. กว่าจะได้เงินแต่ละบาทแต่ละสตางค์สำหรับบางคน นี่ยากเย็นแสนเข็ญเหมือนกันนะ สู้ๆนะคุณป้า ^^
ป้าหาบเร่ 7-11
มกราคม 17, 2012scrubb SING
พฤษภาคม 16, 2011![]() |
| วันเสาร์ที่ 14 พฤษภาคม 2554 จะมีคอนเสิร์ตใหญ่เปิดซิงสครับบ สิบปี มีหน(แรก) ในตอนแรกตั้งใจจะจองบัตรนั่ง 1,000 บาท แต่มีเหตุผลบางอย่าง ทำให้ไม่ได้จองและตกลงกัน จะไปซื้อบัตรยืนหน้างาน …แต่! เมื่อต้นเดือนที่ผ่านมา เจอข่าวพาดหัวในอินเตอร์เน็ต โอ้ว!..ไม่นะ “คอนเสิร์ต10ปีสครับบบัตรเกลี้ยง” อ่านจบแล้วนิ่งไปพักนึง พยายามรวบรวมสติสัมปะชัญญะเท่า ที่มี ลองเซิร์ทหาบัตรที่อาจจะหลงเหลืออยู่ในโลกโซเชียลเน็ตเวิร์ค. ..กลับพบแต่ความพลาดหวัง!!! พยายามทำใจและยอมรับมัน จนเกือบจะทำใจได้อยู่แล้ว. . . …. . .. … . ….. . . . . . . วันศุกร์ที่ 13 พฤษภาคม 2554 ในช่วงเวลาเย็นย่ำ ครึ้มฝน..ครึ้มฟ้า มีน้องในที่ทำงาน วันเสาร์ที่ 14 พฤษภาคม 2554 ยามเช้า ฝนฟ้าช่างเป็นใจ พรั่งพรูหล่นลงมาเป็นสายอย่าง |
![]() |
| เวลา 16.30 กว่าๆ ถึง ธันเดอร์โดม เมืองทองธานี หน้างานก็เจอคนถือป้ายรับซื้อบัตร ในตอนแรกคิดว่าเป็นคนที่อยากดูคอนเสิร์ตแต่ไม่มีบัตร ที่ไหนได้ เป็นพ่อค้า แม่ค้าหน้าเลือด ที่รอรับซื้อบัตรจากคนที่บัตรเหลือ แล้วมาขายต่อในราคาเท่าตัว ทำไมนะ จิตใจคนเหล่านี้ ช่างเลือดเย็นเหลือเกิน ใจร้ายมาก เอารัดเอาเปรียบกับแฟนเพลงที่เค้าต้องการมาดูคอนเสิร์ต ของศิลปินที่เค้าชื่นชอบ เราตัดสินใจถูกแล้วที่ไม่ซื้อ เพราะทำใจยอมรับไม่ได้ และถ้าสุดท้ายแล้ว เรายังหาบัตรอีกใบไม่ได้ เราก็จะไม่เข้างาน (พูดกัน ขำๆ ถ้าเราไมได้บัตร คงเปลี่ยนไปเชียร์ ฟุตบอลทีมเมืองทอง ยูไนเต๊ด ที่เตะอยู่สนามข้างๆ แทน หุหุ) แต่แล้วก็มีเรื่องไม่คาดคิด!!! เพราะน้องดั๊นไปรู้จักกะทีมงานคอนเสิร์ตคนนึง ทักทายพูดจาบอกถึงความเป็นมาเป็นไปว่ายังหาบัตร ไม่ได้ ตัวเค้าก็อยากจะพาเข้าไปนะแต่ยังรับปากได้ไม่เต็มคำ แต่อย่างน้อยก็ยังเพิ่มความหวังที่มีเพียง น้อยนิดขึ้นมาบ้าง ถึงเวลาที่เราต้องโทรหาพี่คนนึงที่เค้าจะเอาบัตรมาให้ พอโทรไป ?…ติดต่อไม่ได้..? นั้นไง! ลองโทรไปอีกที ปลายสายมีเสียงตอบรับแล้ว “กำลังจะถึง เด๋วเจอกัน” ใบหน้าเริ่มจะมีรอยยิ้ม เวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมง พี่เค้าโทรมาและนัดเจอกัน เค้าบอกว่าเค้าใส่เสื้อลายแดง กางเกงสีครีม ระหว่างที่รอ ในใจก็ภาวนาขอให้เค้าให้บัตรเรา 2 ใบเถิ๊ด ไม่นานพี่เค้าก็เดินมาเจอเรา ยิ้มทักทาย และถามเราว่าจะเอาใบเดียวหรือสองใบ เพราะเห็นเรายืนอยู่สองคน เราหันไปมองหน้าน้องและ หันกลับมาที่พี่เค้าด้วยสายตาขอความเมตตาแก่เราทั้งสองคนด้วย . .. ..พี่เค้าใจดีมากยื่นบัตรให้เรา 2 ใบโดยปราศจากข้อแม้ใดๆ ณ ขณะนั้นดีใจกว่านี้คงไม่มีอีกแล้ว . . …… .. . ….. (บนหนทางที่มืดมิด ขอเพียงแสงสว่างอันน้อยนิดก็เปรียบปดุจน้ำทิพย์ชโลมใจ)…. … .. …. |
![]() |
| ความกดดันที่มีกลับกลายเปลี่ยนเป็นความผ่อนคลาย สบายใจ จากที่คิดว่าเป็นบัตรยืนก็กลับเป็น บัตรนั่งด้านหลัง ซึ่งเรารู้สึกพอใจเป็นอย่างมาก ที่ไม่ได้ต้องไปเบียดเสียดด้านหน้า เราได้ที่นั่งแถว C 15, 16 มีแก็งติ่งชบาแก้ว กรี๊ดๆๆ อยู่ถัดหลังเราไป เราทายกันกับน้องว่า scrubb จะเปิดตัว ด้วยเพลงอะไร แต่ไม่มีใครทายถูก เพลงเปิดตัวเป็นเพลง ฟ้า และเพลงฮอตฮิตหลากหลาย นานา ตามมาเป็นขบวน แขกรับเชิญ ที่เกริ่นไว้ Double S …. Stamp & Singto NumChok เรียกเสียงกรี๊ดด ไม่แพ้กัน ได้ดูได้ฟังบางเพลงที่ไม่เคยเล่นสด และเป็นครั้งแรกที่เห็นพี่บอล ร้องเพลง “กลัว” เพราะมากๆ คอนเสิร์ตสนุกมากถึงมากที่สุด เราแทบจะร้องได้ทุกเพลง. ..♫ … ……สุขใจทุกอย่าง |
![]() |
| Hidden Track : ในตอนที่รู้ว่าบัตรสครับบเกลี้ยงแล้ว รู้สึกเสียใจแต่ก็พยายายามเข้าใจและยอมรับ ปลอบใจตัวเองว่าดูสครับบอยู่บ่อยๆ ไม่เป็นไรไหรอกมั้ง ….แต่! โชคชะตาฟ้าลิขิตหรือไร ทำให้เราได้ มาดูคอนเสิร์ตครั้งนี้ ต้องขอบคุณหลายๆคน หลายๆ สิ่ง หลายๆ อย่าง ที่ทำให้เราโชคดีเพียงนี้ แต่มีอยู่ 2 เรื่องที่ทำให้เรารู้สึกในใจ เรื่องแรก อย่ามัวปล่อยเวลาผ่านไป ถ้าตั้งใจจะทำอะไรก็ต้องรีบทำ.. ซะ และอีกเรื่อง ทำให้เรารู้ว่า ถ้าเรามีศรัทธา มีความเชื่อ ปาฏิหาริย์ เกิดขึ้นกับเราได้เสมอ! ( ขอให้มีเรื่องพิเศษ พิเศษ เกิดขึ้นกับผม แค่วันละครั้ง ก็พอ…. สาธุ๊ ) |
บทเพลงสำหรับเตือนสติ
กันยายน 27, 2010ยามสายโคดๆ ของวันจันทร์ที่ 27 ก.ย 53 เพิ่งได้ยินเพลงนึงอย่างบังเอิญ
สุ่มเสียงเหมือนพี่ นภ พรชำนิรู้สึกถึงความไพเราะ จึงตั้งใจฟังต่อไป
บทเพลงพูดถึงการปล่อยวาง ด้วยน้ำเสียง ด้วยเนื้อเพลง อยากรู้แต่ไม่อยากถาม
ว่าเพลงอะไร… จึงเสิร์ซกูเกิ้ล ดูว่าพี่นภ ออกซิงเกิลเพลงใหม่ รึป่าว……
ไม่เห็นมีเลย! จึงลองกลับไปดูอัลบั้มล่าสุด Boyd-Nop ไล่ฟังไปทีละเพลง
ไม่เรียงลำดับ เหลือเพลงสุดท้าย ในใจถ้าเพลงนี้ไม่ใช่คงผิดหวังน่าดู….
“นั่งมองตัวเองย้อนมาแล้วดูก็ขำดี นี่ฉันกำลังทำอะไรนะ
เฝ้าคอยทำงานเพื่อจะสนองความต้องการ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะอีกนานแค่ไหน”
จึงไม่ยอมพักไม่ยอมแพ้ ไม่ยอมรับความเที่ยงแท้
ว่าชีวิตของเราก็มีเพียงเท่านี้..
เพราะตอนเรากิน ก็กินได้เพียงเท่านี้
เพราะตอนเรานอนเมื่อ นอนหลับแล้วก็ ลืมทุกที
ส่วนของทุกๆสิ่ง ไม่ได้เป็นของเราจริง
เมื่อเวลาของเราหมด พอเวลาของเราหมด
เรื่องก็จบกัน เรื่องก็จบกันใช่ไหม
บางทีก็ลืมคิดไป ที่เราสะสมมา
สุดท้ายจะอยู่กับใครนะ
จะมีอะไรบ้าง ที่ติดมือติดไม้ไป
เมื่อถึงเวลานั้นไหม
จึงไม่ยอมพักไม่ยอมแพ้ ไม่ยอมรับความเที่ยงแท้
ว่าชีวิตของเราก็มีเพียงเท่านี้
เพราะตอนเรากิน ก็กินได้เพียงเท่านี้
เพราะตอนเรานอนเมื่อนอนหลับแล้วก็ ลืมทุกที
ส่วนของทุกๆสิ่ง ไม่ได้เป็นของเราจริง
เมื่อเวลาของเราหมด พอเวลาของเราหมด
เรื่องก็จบกัน
“เรื่องก็จบกันใช่ไหม”
เพราะตอนเรากิน ก็กินได้เพียงเท่านี้
เพราะตอนเรานอนเมื่อนอนหลับแล้วก็ ลืมทุกที
เพราะตอนเรากิน ก็กินได้เพียงเท่านี้
เพราะตอนเรานอนเมื่อนอนหลับแล้วก็ ลืมทุกที
ส่วนของทุกๆสิ่ง ไม่ได้เป็นของเราจริง
เมื่อเวลาของเราหมด พอเวลาของเราหมด
“เรื่องก็จบกัน”
“เรื่องก็จบกันใช่ไหม”
ส่วนของทุกๆสิ่ง ไม่ได้เป็นของเราจริง
เมื่อเวลาของเราหมด พอเวลาของเราหมด
เรื่องก็จบกัน
ONLINE BUSINESS RS
กันยายน 13, 2010-” ไม่รัก…แต่คิดถึง “-
กรกฎาคม 15, 2010![]() |
| วันเสาร์ที่4 โน้นที่ผ่านมาตั้งใจไว้เอาว่าจะต้องไปงาน live in aday 5 ถึงแม้ว่าจะต้อง |
| ขาดงานก็ตาม เพราะ 2 ปีที่ผ่านมาเรายังไปเลย ครั้งก่อน ๆ จัดที่ลานศูนย์วัฒนธรรม .. |
| … Open Air เราว่าที่นั้นอบอุ่นดีน่ะ แต่ะครั้งนี้มาจัดที่ JJ MAll มีหลายวงในดวงใจ แต่ที่ใจจด |
| ใจจ่อ อยากจะดูมากที่ซู๊ดส์คือ Sqweez Animal รองลงมาก็ SLUR ไม่เสียความตั้งใจที่มาเลย |
| อยู่จนงานเลิกประมาณ 4 ทุ่มกว่าๆ มั้งและงานเลิกไม่ดึกด้วย ได้ CD ติดมือมา 2 แผ่น วงแรก |
| ของ Abuse The Youth ที่อุดหนุนเพราะเคยดูที่ Lullabar แล้ววันนั้นนักร้องนำมาคนเดียวพร้อม |
| กับกีต้าร์โปร่งตัวนึง ร้องและเล่นได้ถึงใจแนว alternative เจงๆ เลย อีกวงชื่อ… Tabasco |
| เคยเห็นเค้ามาเล่นโชว์ในรายการ Music Help TV…แล้วเค้าพูดไว้ว่าจะเล่นที่ Live in aday 5 |
| เลยจำได้ 2วงนี้คงจะเป็นที่ยอมรับของใครหลายๆ คนในอนาคตอันใกล้นี้ |
![]() |
| คิดตรึกตรองอยู่นาน ตั้งใจว่าจะไม่เขียนถึง เค้า (คนที่คิดถึง) คนนั้น อีกแล้ว… |
| อาจเป็นเพราะไม่ได้เจอเค้าด้วยมั้งบวกกับไม่ได้เจอกัน นานจนเกือบจะลืมความรู้สึก |
| บางอย่างที่เรามี…แต่มีอยู่วันนึง หลังเลิกงาน เราจะต้องเดินผ่านร้านหนังสือร้านนึง |
| แล้วจะต้องแวะอ่านนิตยสารเล่มนั้นนิดนึง เล่มนี้หน่อยนึง เพราะจะยืนอ่านนานก็เกรงใจ |
| กลัวเปิ้นจะว่าเอา… แต่มาหนนี้ไม่ได้หยิบอ่านเลย แต่หยิบนิตยสารเล่มนึงขึ้นมาเหลียวซ้าย |
| แลขวาแล้วควักเงินจ่ายทันที….. แต่ไม่ใช่ FHM หรือ Maxim แต่อย่างใด แต่เป็น DDT |
| ปก scrubb ที่โดดเด่นด้วยปกขาวตัดอักษร ชมพู อ่อนๆ ดูแล้วมันเหย้ายวน รัญจวนใจเหลือเกิน |
| และวันก่อนก็เพิ่งดู scrubb ที่งาน Live in aday 5 ที่ผ่านมา สนุกมาก เจ๋งมากกก |
| จังหวะที่จะก้าวออกจากร้าน มีผู้หญิงคนนึงเดินผ่านมาและหยุดมองเข้ามาในร้าน ……………. |
| เคยรู้สึกมั๊ย เวลาที่เราไม่ได้เจอหน้าใครซักคนที่เราอยากเจอเป็นเวลานานแล้วได้มาเจอกันอีกครั้ง |
| มันรู้สึกยังไง… เหมือนตกอยู่ในภวังค์ ราวกับว่าโลกทั้งใบจะหยุดหมุน เข็มนาฬิกาจะหยุดเดิน |
| สีหน้าออกไปทางตกใจกึ่งๆ ดีใจลึกๆ… เรารู้สึกว่าเค้าก้คงมีความรู้สึกไม่ต่างจากเราเหมือนกัน |
| เพราะเราสังเกตได้จาก สีหน้าเค้าที่แสดงออก…(ว่าไปโน้น)…………………..Continue |
![]() |
| วันนี้เองหลังเลิกงาน เราก็นั่งรถกลับตามปกติ แต่ก็ อดไม่ได้ที่จะมองไปที่บริษัทเค้า |
| คนนั้น และเผอิญเห็นเค้าคนกำลังขึ้นรถคันนึง แต่เท่าที่สังเกตรถคันนั้นน่าจะเป็นรถเพื่อน |
| ที่ทำงานบริษัทเค้าและเค้าก็ติดรถกลับมากกว่า เพราะเราไปบังเอิญเห็นเค้าอีกครั้ง |
| ตอนที่เค้าลงรถแล้วกำลังจะข้ามถนนทำไมน๊า สายตาต้องไปสะดุดเค้าทุกครั้งไปน่ะ…. |
| เมื่อเช้าก่อนไปทำงานเดินผ่านร้านหนังสือขาประจำ เห็น…aday แช่แว๊บ แช่แด่บ แช่เด่ว… |
| ไม่ใช่ซิ เห็นแว๊บๆ ซิ เฮ้อ ปก พี่บอยด์และพี่ป็อด หมายมั่น ปั้นมือว่าเย็นนี้จะมาแวะอ่าน |
| แต่เย็นนี้เป็นการอ่านแบบมีผลส่วนตัวเล็กน้อย…. เพราะเรารู้ว่า เค้าคนนั้นจะต้องผ่านมาร้านนี้แน่ๆ |
| เพราะดูจาก Line Step ที่เค้าเดินเป็นประจำ เราก็ยืนอ่าน aday ประมาณ 15 นาที โป๊ะเช๊ะ!! |
| ตามแผนที่วางไว้ อะไรจะลงล็อคขนาดนั้น หลังจากที่เค้าเดินผ่านไปซักพัก วางหนังสือเก็บเข้าที่ |
| แล้วเดินตามรอยทางเรา ตามรอยทาง Navigator ม่ายช่าย พี่ติ๊ก น่ะเฟ้ย!! เฮ้อ |
| เดินตามไปนิดนึงเห็นเค้ากำลังยืนซื้อน้ำร้านประจำเราด้วย ซิ แล้วเค้าก็หันหน้าออกมา |
| สบตากันพอดี..โอ๊ย หัวใจสั่น เต้นไม่เป็นจังหวะเลย ! ผิดแผนเลย ทำให้เราจะต้องเดินนำหน้า |
| เค้าแล้วทีนี้ จึงรีบจ้ำอ้าวเดินไป เปลี่ยนแผนเป็นไปซื้อของแถวที่เค้าพักดีกว่า แต่! อืมม |
| มันดูตั้งใจเกินไป ที่จะเจอกันอีกครั้ง งั้น! กลับดีกว่า ดูจากเวลาแล้วเค้าจะต้องใกล้ |
| เข้ามาแล้ว โอย…ตายล่ะ ทำไงดีเนี๊ยะ!! จึงรีบเดินออกจากร้านทันที ขณะนั้นมีกลุ่มเด็ก |
| นักเรียนหัวเกรียนเดินนำหน้า 4-5 คน แต่กลุ่มนักเรียนเดินเลี้ยวหักศอกลงซอยข้างหน้า |
| ………………………….ภาพที่ปรากฎหลังจากเด็กนักเรียนคนสุดท้ายของกลุ่มเลี้ยวลง ซอย |
| โอ้ว!! ไม่นะ……เป็นเค้าคนนั้น!!อย่างที่คาดไว้จริง เค้าเดินมาพร้อมกับถุงน้ำส้มปั่นร้าน |
| ประจำของเรา เจอกันหนนี้ความรู้สึกว่าเหมือนกับเราอยากจะพูดอะไรบางอย่างกับ เค้า |
| และคิดว่าเค้าเองก้คงรู้สึกไม่ต่างจากเราด้วยมั้ง….(คิด เองน่ะ) แต่ตัวเรากลับทำอะไร |
| ไม่ถูก ได้แต่ก้มหน้าเดินผ่านเค้าไป…….. เฮ้อ!!……….. |
| บางสิ่ง บางอย่าง ควรเว้น_____ ช่องว่าง_____ไว้ระหว่างกัน………..จริงรึป่าวน่ะ? |
-” วันที่ใจซบเซา “-
กรกฎาคม 15, 2010![]() |
|||||
| วันอาทิตย์ผ่านมาตั้งใจไปดูหนังเรื่องสายลับจับบ้านเล็ก เผื่อว่า“วันที่ใจซบเซา” | |||||
| วันนี้จะสดใสขึ้นมาบ้าง ใกล้ที่ซู้ดส์คงจะเป็น esplanard …ของเค้าดีจริงๆ น่ะเนี๊ยะ | |||||
| “สายลับบ้านเล็ก” ก็สนุกดี พอได้ชุ่มฉ่ำหัวใจได้ซักระยะ นานๆ จะมีหนังให้รู้สึกดีดีแบบนี้ | |||||
| หลังจาก Seasonschange ก็เรื่องนี้แหละ ดูหนังจบ ก็แวะดูหนังสือที่ B2S ว่าจะเข้าไปดูหนังสือ | |||||
| แต่ไหงแวะที่แผงซีดีนานจัง เพราะ เหลือบไปเห็นปกซีดีแผ่นนึง วางไว้ที่เครื่องให้ทดลองฟัง | |||||
| TOKYO ‘CAFE พอฟังแล้ว โห! แบบว่า Chill Out มั่กมากเลย ได้จิบ Heineken ขวดพอดีมือ | |||||
| นั่งดื่มด่ำกับบรรยากาศริมทะเล โอย…ไม่อยากจะฟังต่อเลย เว่อร์ไปหรือจินตนาการเราล้ำ | |||||
| รึป่าวไม่รู้ แต่ ชวนเคลิ้ม ขนาดนั้นจริงๆ เลยพับผ่าซิ ไม่ได้ล่ะต้องล่าถอยก่อนที่จะต้องเสีย | |||||
| สตางค์ไปในยามคับขัน แต่ก็คิดไว้ว่า… … เงินเดือนออกค่อยแวะมาหาอีกทีล่ะกันเน้อ | |||||
![]() |
|||||
| กะลังจะเดินกลับข้างล่างเค้าเหมือนมี นิทรรศการเลยแวะดูนี๊ดส์นึง เป็นของคณะสถาปัตฯ | |||||
| กะ ศิลปกรรม…เจ้าคุณทหารลาดกระบัง อยากเข้า เรียนที่นี่เหมือนกัน แต่ความรู้ที่เรามีอยู่ | |||||
| ในสมัยโน้นน้อยเหลือเกิน จึงไม่สามารถต่อกรกับพวกอัจฉริยะข้ามคืนได้……………. | |||||
|
|||||
| …………………………………………………….หมดไปกะอีกหนึ่งวันดีดี | |||||
-” ฉั น มี ค ว า ม สุ ข “-
กรกฎาคม 15, 2010| ห่างหายจากการเขียนบล็อกไปซักพัก ช่วงที่ผ่านมาเป็นอะไรที่แบบว่าคิดอะไรไม่ออกเลย | ||
| แล้วก้ไม่ค่อยได้ไปไหนด้วยเลยไม่ค่อย มีเรื่องราวเกี่ยวกับตัวเองซักเท่าไหร่นัก มีเรื่องที่ดีใจ | ||
| เสียใจ สุขใจ ทุกข์ใจ คละเคล้ากันไป มีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้นกับเราถึงสองครั้ง | ||
| เป็นเรื่องที่เราไม่คิดว่าจะเป็นไปได้ก็เป็นไปแล้ว แล้วตอนนี้เหมือนจะเกิดขึ้นกับเราอีกครั้ง |
||
| เป็นอานิสงค์ ผลบุญที่เราทำมาหรือไรก็ไม่รู้ แต่ถ้าคนเราคิดดีทำดี อาจจะไม่เห็นทันตา | ||
| แต่ในวันข้างหน้าผมเชื่อแแน่ว่า คิดดี ทำดี แล้วต้องได้ดี… เคยภาวนาเสมอในยามที่ท้อแท้ | ||
| หมดหวังกับบางสิ้งบางอย่าง เป็นคำพูดที่ได้มาจากหนังสือเล่มนึง แต่จะไม่ได้แล้วว่าชื่อ | ||
| หนังสืออะไร จำได้เพียงแค่ว่า ” ขอให้มีเรื่องพิเศษ พิเศษ เกิดขึ้นกับผม…แค่วันละครั้งก็พอ “ | ||
|
||
| วันอังคารที่ผ่านมีนัดที่ รอยัลพารากอนฮอลล์ สยามพารากอน ไปวันอังคารแต่ทำไมรู้สึกเหมือน | ||
| Friday I’m in love ยังไงไม่รู้ซิ เพราะมี LOVE iS Sharing 2 Yesterday Friday | ||
| & Tomorrow Concert คนเยอะพอสมควร แฟน Friday นี่มีทุกวัยเลย มาแบบครอบครัวก็มี | ||
| แต่จะมีสาวๆ ซะส่วนใหญ่ คอนเสิร์ตเริ่มประมาณสองทุ่มครึ่ง มีแขกรับเชิญเพียบเลย จั๊กจั่น | ||
| พี่บอยด์ โกสิยพงษ์ พี่นภ(เรียกเสียงกรี๊ด ฮอลล์แทบแตก มาพร้อมกับเพลง เผลอ) พี่โป้ YKPB |
||
| โซฟา 2days ago kid ลืมบอกไปว่านั่งเกือบหลังสุด เพราะฐานะ ทางบ้านไม่ค่อยดี | ||
| จะเห็นพี่บอย ตรัย ตัวเป็นๆ ชัดๆ ได้จากจอโปรเจคเตอร์ …..เฮ้อ…ทำไงได้อ่ะเน้อ พี่ตรัย | ||
| แกขี้อายและพูดติดๆ ขัดๆ เหมือนเคย เพราะเคยดู Dvd Sad songs say so much | ||
| ก็พูดไม่เก่ง แบบนี้แหละ.. เป็นคอนเสิร์ตที่นานมากเท่าที่เคยดูมาเล่นจนเกือบเที่ยงคืน… | ||
| เราเลยเดาสคริปเพลงสุดท้ายว่าต้องเป็นเพลงนิดนึงพอ แน่ๆ เลย เพราะแบบว่าจบเพลง | ||
| สุดท้ายแล้วคนดูจะต้องบอกว่า เอาอีกๆๆ…. แล้วพี่บอย ตรัย จะต้องพูดว่า งั้น อีกนิดนึงพอ | ||
| ล่ะกัน…. แล้วก้เป็นแบบนั้นจริงด้วย แต่ที่สำคัญ เค้าอนุญาตให้ผู้ชมที่นั่งด้านหลังเข้ามาชิด | ||
| ติดขอบเวที เราเลยมีโอกาสได้ถ่ายรูปมานิดหน่อย เพราะตอนที่นั่งด้านหลังถ่ายไม่ได้เลย | ||
| เพราะไกล จริงๆ แล้วน่า จะปิดคอนเสิร์ตด้วยเพลงนิดนึงพอแต่เค้ายังใจดีแถมต่อท้าย | ||
| อีกเพลง แต่จำไม่ได้ว่าเพลงอะไร เพราะมัวแต่ถ่ายรูป… อย่างน้อยก็ยังได้ เก็บภาพความ | ||
| ประทับใจไว้ซักครั้งนึง.. วันพุธคิดเอาไว้ตั้งแต่เมื่อคืนว่าจะเปิด Friday ทั้งวันเลย |
||
| คิดหาคำพูดไหนดีน๊าที่จะบอก เพื่อนว่าวันนี้ขอ เปิด Friday ทั้งวันได้ไหม……….. | ||
| (เพราะเป็นคนเปิดเพลงในห้องทำงานน่ะ) คิดได้ตอนนั่งรถมาทำงาน…ปิ๊ง! ป่อง! | ||
| ” เป็นไปได้มั๊ย ถ้าจะเปิด Friday รับอรุณ จวบจน อาทิตย์ อัสดง “ | ||
| ….พ่อแม่ก็ไม่ได้เป็นลิเกเก่า ทำไม๊ ทำไมลูก ลิเก๊ ลิเกเน้อ……………. | ||
| ……..วันนั้นเลย Chill Out …….Friday……ทั้งวัน …”ฉันมีความสุข” ………….. |
(-_-) sad-turday
กรกฎาคม 15, 2010![]() |
| วันเสาร์อีกแล้วเหรอถึงวันเสาร์ทีไรแทนที่เราจะดีใจกลับต้องมา ซึมเศร้า เหงา แฮงค์ |
| ก็แหงล่ะวันนี้ต้องมาทำงานนี่นาน่าอิจฉาเพื่อนๆ ที่เค้าหยุดกัน บางคนก็ไปเที่ยวทะเล |
| บางคนก็ไปเที่ยวธรรมชาติ เฮ้อ…วาสนา น้อยๆ ของเราจะพึงมีโอกาสได้ไปท่องเที่ยวกะใคร |
| เค้าบ้างมั๊ยน๊า! ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองใหญ่ที่สับสนวุ่นวายให้ผ่านพ้นไปในแต่ละวัน… |
| จริงๆ แล้วคนเราดิ้นรนเพื่อให้ตัวเองอยู่รอดในสังคมแห่งนี้ไปเพื่ออะไรกันนะ |
| คงจะคล้ายๆ กันอยากมีหน้าที่การงานที่มั่นคง มีบ้าน มีรถ มีครอบครัวที่อบอุ่น |
| เคยคิดมั๊ยว่าถ้ามีครบแล้วจะมีความสุขกันมั๊ย ณ วันนี้เราเองยัง ไม่มีอะไรเลยซักอย่าง |
| แต่เราก็ยังมีความสุขอยู่นี่นา หัดมองโลกในแง่ดี พยายามไม่โกรธ ไม่เกลียดใคร ไม่เอารัด |
| เอาเปรียบไม่รู้จะทำได้มั๊ยน่ะ แต่จะพยายาม ช่วงนี้ใกล้สิ้นปีเนี๊ยะทำไมมีคอนเสิร์ตเยอะจัง |
| นี่ก็เป็นสิ่งนึงที่จะสร้างความสุขใจ ให้กับตัวเราได้เหมือนกัน ได้ดูนักร้อง และวงดนตรีที่เรา |
| ชอบเล่นสดๆ เป็นช่วงชีวิตที่น่าจดจำอยู่ไม่น้อยของต่างประเทศก็มี BlackEyedPeas |
| กะ Linkin Park ที่อยากไป เพื่อนๆ เค้าก็พากันซื้อบัตร LP กันแล้ว แต่เรายังชั่งใจอยู่ |
| ตอนนี้อยากไปดูบอดี้สแลมมากๆ อยากไปเห็นกับตาว่า เวลาที่พี่ตูนร้องเพลงเค้าจะอินจัด |
| ขนาดไหน… เรื่องจะไปไม่ไปไม่รุ้อ่ะ แต่ซื้อกางเกงยีนส์ขาลีบไว้แล้วตัวนึง ฮ่าฮ่า เดือน พ.ย. |
| มีคอนเสิร์ตวงโปรดด้วย Friday…ไม่อยาก จะพลาดคอนเสิร์ตครั้งนี้เลย เคยดู DVD |
| Sad song says so much ของ บอย ตรัย แล้วชอบมาก มาวันนี้มีโอกาสก็ไม่น่าปล่อย |
| ความอยากครั้งนี้ให้เลยผ่านไป ถัดจาก Friday ไป 3 วัน มีงาน Fat Festival #7 |
| จัดมาครั้งที่ 7 แล้ว แต่ไม่มีโอกาสเคยไปเลยซักที ครั้งนี้จึงตั้งใจว่าจะไปซักทีล่ะ ดูซิจะมันส์ |
| แค่ไหนกันเชียว อยากไปทุกคอนเสิร์ตเลย แต่ด้วยฐานะทางบ้านที่ยากจน ลำบากยากเข็ญ |
| จนแสนสาหัส จำต้องเลือกไป งั้นขอเป็น FAT + Friday ล่ะกัน |
| ……………………….งวดนี้ของลูก ช้าง เจ๋งๆ ซักงวดเถ๊อะ เจ้าพ่อคุณเอ๊ย!!! |
-” โลกในดวงตาข้าพเจ้า “-
กรกฎาคม 15, 2010![]() |
|
| - เพียงพริบตา - เหมือนบุหรี่ที่มอดตลอดมวน สีเถ้าเทานวล ถ้วนเถ้า ในระหว่างควันอวล นวลเทา ลอยแล้วแผ่วเบาเป็นวงวง ลมเงียบเสียงเห่ ณ เพล้โพล้ สิ้นแม้เสียงโห่ไม้โล้ส่ง ตะวันไต่ไล่ลดที่กลดทรง ไต่ลงตีนฟ้าเพลาพลบ ไล่ระดับน้อยน้อยค่อยค่อยช้า ทว่า ฉับพลันก็บรรจบ กับเส้นแบ่งขอบฟ้าออกจากภพ จึงคบแสงจันทร์พรรณราย มิทันสิบพริบตา มิน่าเชื่อ แสงเรื่อเรืองอุ่นก็สูญสาย บุหรี่มอดตลอดมวน อวนอาย ก็วาบดับวับวาย สิ้นสายควัน… มนตรี ศรียงค์ – กวีหมี่เป็ด |
|
| สุดสัปดาห์ที่ผ่านมาไม่รู้คิดยังไง จู่ๆ ก้มีอาการสำนึกรักบ้านเกิดแบบเฉียบพลัน ใช้วันหยุด | |
| ลาพักร้อนกระทันหันซะอย่างงั้น โดยไม่ได้บอกไม่ได้กล่าวเพื่อนร่วมงานก่อนแต่อย่างใด… | |
| บ้านเกิดอยู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ไม่ได้กลับบ้านซักพักล่ะ ยิ่งวันหยุดเทศกาล | |
| หรือวันหยุดติดต่อกันหลายวันยิ่งไม่ได้กลับเพราะ คนเยอะเลยพาลไม่อยากจะกลับช่วงนั้น | |
| พ่อกับแม่แก่ขึ้นเยอะเลยแต่ก็ยังทำงานหนักเหมือนเดิม ไม่ได้มีของติดไม้ติดมือไปฝากเลย | |
| แต่คิดเอาเองว่าแค่เรากลับมา เค้าก็คงดีใจอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว… เพื่อนๆ สมัยเด็กๆ ก็พากัน | |
| กลับไปอยู่ที่บ้านกันหมดแล้ว คงเป็นเพราะพวกเค้าเหล่านั้น ต่างคนต่างมีกิจการของตัวเอง | |
| ที่ต้องสืบทอด กลับมามองตัวเราไม่มีอะไร นอกจากความรู้ที่พ่อแม่ส่งเสียร่ำเรียน | |
| เป็นเครื่องมือหาเลี้ยงชีพสำหรับตน ชีวิตไม่สิ้นก็ต้องดิ้นกันไป…เฮ้อ! | |
| เคยคิดอยากจะกลับไปทำงานที่บ้านแต่ยังหาลู่ทางทำมาหากินไม่ได้เลย นอกเสียจาก… | |
| เป็นคุณครู เจริญรอยตามพ่อกะแม่… ยังมอง อนาคตตัวเองไม่ออกเลยว่าจะเป็นอย่างไร | |
| แต่ก็จะพยายามทำวันนี้ให้ดีที่ซู๊ดส์… วันต่อไป คงจะดีเองอ่ะเน้อ | |
| กลับบ้านไป วันๆ ก็ไปกินอะไรอร่อยๆ ที่เคยชอบกินสมัยละอ่อนอยู่ กินอยุ่หลายอย่าง | |
| หลายเจ้ามาก จนน้ำหนักเพิ่มขึ้นมาตั้ง 1 กิโลแน๊ะ แต่กลับมาก็คงลดลงเหมือนเดิม | |
| เพราะที่นี่ๆ ของแพงจัง ไม่เหมือนที่บ้านเราเลย… | |
| จริงๆ น่ะ อยากจะเขียนถึงหนังสือเล่มนึงมากกว่าแต่ก็เกริ่นที่มาที่ไปซะเยอะเลยเน้อ | |
| “โลกในดวงตาข้าพเจ้า” เป็นหนังสือบทกวีร่วมสมัย รู้จักหนังสือเล่มนี้เพราะได้รางวัล ซีไรท์ | |
| ได้อ่านความเป็นมาผู้เขียนจากหนังสือพิมพ์ฉบับนึง จึงเกิดความสนใจใคร่ที่อยากจะอ่าน | |
| ยิ่งช่วงที่กลับบ้านได้ฟังเพลง “ไม่หรอกครับ” ของอพาร์ตเม้นท์คุณป้า ft. เป็นเอก | |
| เพลงเค้าเหมือนกับบทกวีบทหนึ่งเลย ยิ่งรู้สึกว่าอยากลองอ่านหนังสือบทกวีดูซักครั้ง | |
| และแล้ว “โลกในดวงตาข้าพเจ้า” ก็เป้นของข้าพเจ้า โดยแม่ของข้าพเจ้าเป็นผู้ซื้อให้…. | |
| เปิดสุ่มไปเจอบทกวีที่ชื่อว่า…เพียงพริบตา เป็นบทส่งท้ายของกวีร่วมสมัยเล่มนี้ | |
| …ภาษาสละสลวย เข้าใจง่าย รู้สึกว่าจะทำให้เราคล้อยตามเนื้อเรื่องที่อ่านอย่างบอกไม่ถูก | |
| บางครั้งก็เผลออมยิ้ม… อย่างไม่รู้ตัว | |
| มันเรื่องอะไรของข้าพเจ้าเนี๊ยะ เขียนไปเขียนมา ลงไม่ได้ จบซะดื้อ ๆ อย่างงี้ดีกว่า..เน้อ | |
-” เพราะอากาศ…เปลี่ยนแปลงบ่อย (หรือป่าวนะ) “-
กรกฎาคม 15, 2010| “บนถนนกว้างไกลและเงียบเหงามีเพียงตัวเราและเสียงเต้นของหัวใจเหมือนโลกไม่มีผู้ใด |
| เป็นคนสุดท้ายของโลกใบนี้” จู่ก็ๆเผลอฮัมม เพลงนี้ขึ้นมาในวันที่ใจซบเซา… |
| “ไปไม่เป็น”ของ วงเออ… จำได้ว่าอยู่ประมาณ ม. 5มั้งที่รู้จักวงนี้จนถึงวันนี้ก้ยังจำเนื้อร้อง |
| ของเพลงนี้ได้ เดือนนี้เป็นเดือนที่ทำเอาเราโซซัดโซเซ ทางนั้น ทางนี้….เรื่องนั้น เรื่องนี้… |
| จิตใจไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัวปล่อยไปตามหัวใจมากเกินไปรึป่าว? |
| เป็นเดือนที่เริ่มทำงานวันเสาร ์ (วันหยุดหายไปตั้ง 4 วันอดดูพระทิณวงศ์ ทุกเสาร์เลย….ฮือๆ |
| คิดถึงฑิมลทาจัง) เป็นเดือนที่มาทำงานสายจนโดนหักเงินมากที่ซู๊ดในชีวิตการทำงาน |
| เป็นเดือนที่การงานเริ่มสับสนวุ่นวายมาก (เพื่อนร่วมงานก็น้อยลงด้วย) |
| รวมทั้งเรื่องของหัวใจที่เกิดหวั่นไหวไปตามประสาคนจรหมอนหมิ่น |
| ………..เพราะอากาศ….เปลี่ยนแปลงบ่อย(อย่าห้ามใจผมเลย)……….. |
![]() |
| อาทิตย์ที่ผ่านมาไปเดินเล่นที่สวนจตุจักรมา ไปแวะกินส้มตำร้านจัดจ้าน…ครั้งก่อนก็ว่าจะแวะกิน |
| แต่คนเยอะเลยไม่ได้แวะหนนี้มาสายๆ ไม่ค่อยมีคนเลยลองแวะกินอีกซักที |
| มาช่วงสายๆ ดีน่ะ คนไม่เยอะ การได้มาเดินดูของต่างๆ นานาหลากหลายเนี๊ยะก็ผ่อนคลายเน้อ |
| เพราะปกติหลังจากเลิกงานก็กลับห้องไม่ได้แวะไปเดินที่ไหนเลย…เฮ้อ!! |
| วนๆเวียนๆ ลำพังคนเดียวกับตัวเราแค่นี้คนเดียวแค่นี้ |
| ปล่อยวันผ่านไปงั้นๆแค่เป็น1คน ที่ยัง(ล่องลอย)เดินทางเรื่อยไป |
| บางเวลาลืมตามีตัวคนเดียวต่างจากคนทั้งหลาย ผู้คนทั้งหลาย |
| ยังวุ่นวายสับสนกับความคิดคล้ายกับมีอะไร ค้างคาในใจ… |

















