เมื่อวานซืนของเมื่อรืนนี้

By teppei78
เมื่อวานซืนของเมื่อรืนนี้ เมื่อได้ยินได้ฟังแล้วก็จะคิดว่า เอ…เป็นวันอะไรน่ะ เป็นคำพูดที่วกวน
นิดนึงแต่แฝงไว้ด้วยนัยที่ดีมาก
ได้มาจากรายการโทรทัศน์ “อัจฉริยะข้ามคืน” คำตอบมันอยู่คงที่ไม่ไปไหน คือ…”วันนี้”…
เมื่อวานซืนของเมื่อรืนนี้ ทำให้เรานึก
กลับไปมองวันคืนเก่าๆ อดีตที่ผ่านมาว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง . . . . . แล้วอนาคตเราต่อไปจะเป็นเช่นไร
ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนขึ้นกับการ
กระทำของเราใน “วันนี้” คำพูดของหลายคนที่ว่าทำวันนี้ให้ดีที่สุด …แล้วอนาคตจะดีเอง!
ท่าจะมีส่วนจริงไม่น้อย
เพราะถ้าเริ่มมา
ดีแล้ว ปลายทางก็น่าจะดีอ่ะเน้อ … เมื่อวันก่อน ค้นหาของในตู้เสื้อผ้า ไปเจอโปสเตอร์แผ่นนึง
เป็นโปสเตอร์ใบโปรดเมื่อ 2 ปีก่อน
พอดีย้ายห้องเลย เก็บไว้ไม่เป็นที่ ก้เลยลืมไปเลย… เป็นโปสเตอร์ของ นิตยสารในดวงใจที่สุดในชีวิต
เป็นความรู้สึกที่ดีใจอย่างสุดซึ้ง
ที่ในโลกใบนี้มี นิตยสารที่ทำให้ชีวิตน้อยๆ ชีวีตนึงพึงจะปลาบปลื้ม ตื้นตันใจได้เพียงนี้ เป็น
โปสเตอร์ที่รวมหน้าปกนิตยสาร ประมาณ
55 เล่ม ในระยะเวลา 2 ปีกว่า ตั้งแต่ฉบับปฐมฤกษ์ จนมาถึงเล่มปัจจุบัน เป็นนิตยสารที่ชื่อน่ากินมาก
คือ ” H a m b u r g e r “ นั้นเอง
จำไม่ได้ว่าตอนนั้นเรียนอยู่ปีไหน แต่เคยผ่านตากับนิตยสาร รายปักษ์หัวนี้แล้ว แต่ไม่ได้สนใจ
ซักเท่าไหร่ แต่มาสนใจซื้อเพราะใครคนนึง
ขึ้นปก เค้าคนนั้นคือพี่ชายร่วมสาบานเราน่ะ อิ อิ Leo Put นั่นเอง พอได้อ่านคอลัมม์ต่าง ๆ
ทำให้รู้ชอบมากและทำให้รู้สึกรักในเวลาต่อมา
ข้อดีอย่างนึงคือเป็นนิตยสารรายปักษ์ ทำให้เราไม่ต้องรอนาน วันที่1และ16 ก้ออกแล้ว
แต่เราเรียนที่ต่างจังหวัด อาจจะช้าไปซัก 2-3 วัน
และมีร้านขายไม่กี่ร้าน บางครั้งไปไม่ทัน ขายหมดก่อนก็มี… ทุกครั้งที่นิตยสารจะออกวางแผง
เราจะมีความสุขมาก จะลุ้นว่า บุคคลที่เรา
ชื่นชม ชื่นชอบจะได้ขึ้นปกรึป่าวน๊า? จะมีเรื่องของลีโอ พุฒรึป่าวน๊า? ทำให้เราติดนิสัยรักการอ่าน
ไปโดยปริยาย และยังทำให้รู้สึกว่า
เหมือนเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเราไปเลย……I love H a m b u r g e r ……
อนิจจา…กาล เวลาและเหตุผลบางประการ ทำให้ H a m b u r g e r เ ปี๋ ย น ไ ป๊ …..
โอ้ว!! ไม่นะทำไมทำกับแฟน Hamฯ อย่างเราได้ลงคอ
หน้าตาที่เปลี่ยนไป รูปเล่มที่เปลี่ยนไป ราคาที่เปลี่ยนไป จุดยืนที่เปลี่ยนไป ….
เราคนนึงที่เสียใจอย่างสุดซึ้ง จากหนังสือที่
เคยเป็น นิตยสารบันเทิงเชิง สาระ … อิ่ม สบายท้อง มาวันนี้ รสชาติไม่อร่อยเหมือนเคย
แต่ยังไงคนเคยรักกันน่ะ “ยังไงก็รัก” เราเองก็
พยายามปรับตัวให้เข้ากับแนวทางที่เปลี่ยนไปให้ได้…. แต่ไปได้ไม่นานก็ต้องหยุด เพราะ บางครั้ง
ถ้าคนเราฝืนใจทำอะไรที่ ใจจำยอม
วันหนึ่งจะรู้สึกไม่ดีกับตัวเอง ก้ตัดสินใจเลิกรากันไป ต่อมาไม่นาน HAM ก็ เ ปี๋ ย น ไ ป๊ อีกแล้ว
คราวนี้เปลี่ยนไปจนจำไม่ได้ หนักขึ้น
กว่าเดิมอีก ทั้งรูปร่างหน้าตา และราคาที่สูงกว่าเดิม. . . ถ้าเปรียบเทียบเป็นหญิงสาว เมื่อก่อน
เธอคงสวยเป็นธรรมชาติ ใสๆ ซื่อๆ ….
วันเวลาผ่านไป…ใจคนก็เปลี่ยนแปลง เธอคงหลงใหลในเมืองใหญ่ หน้าตาเลอะไปด้วยเครื่องสำอางค์
เสื้อผ้าอาภรณ์ เริ่ดหรู
ไร้ซึ่งเค้าโครงแม่สาว H a m บ้านนอกคนเดิม . . . เจ้าจากพี่มา เจ้าลืมทุ่งนาฟ้ากว้าง เจ้าลืม
ฟากคลองสองฝั่ง ฝั่ง ลืมทั้งทุ่งทอง
จวบจนบัดนี้ มิเห็นมีน้ำเจิ่งนอง ชื่อว่าแสนแสบคลอง เหมือนคนหมองต้องแสบแสน
. . . . . . . . . . . . . . . ส วั ส ดี . . . . . . . . . . . . . . . .

ป้ายกำกับ:

ใส่ความเห็น