ยามสายโคดๆ ของวันจันทร์ที่ 27 ก.ย 53 เพิ่งได้ยินเพลงนึงอย่างบังเอิญ
สุ่มเสียงเหมือนพี่ นภ พรชำนิรู้สึกถึงความไพเราะ จึงตั้งใจฟังต่อไป
บทเพลงพูดถึงการปล่อยวาง ด้วยน้ำเสียง ด้วยเนื้อเพลง อยากรู้แต่ไม่อยากถาม
ว่าเพลงอะไร… จึงเสิร์ซกูเกิ้ล ดูว่าพี่นภ ออกซิงเกิลเพลงใหม่ รึป่าว……
ไม่เห็นมีเลย! จึงลองกลับไปดูอัลบั้มล่าสุด Boyd-Nop ไล่ฟังไปทีละเพลง
ไม่เรียงลำดับ เหลือเพลงสุดท้าย ในใจถ้าเพลงนี้ไม่ใช่คงผิดหวังน่าดู….
“นั่งมองตัวเองย้อนมาแล้วดูก็ขำดี นี่ฉันกำลังทำอะไรนะ
เฝ้าคอยทำงานเพื่อจะสนองความต้องการ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะอีกนานแค่ไหน”
จึงไม่ยอมพักไม่ยอมแพ้ ไม่ยอมรับความเที่ยงแท้
ว่าชีวิตของเราก็มีเพียงเท่านี้..
เพราะตอนเรากิน ก็กินได้เพียงเท่านี้
เพราะตอนเรานอนเมื่อ นอนหลับแล้วก็ ลืมทุกที
ส่วนของทุกๆสิ่ง ไม่ได้เป็นของเราจริง
เมื่อเวลาของเราหมด พอเวลาของเราหมด
เรื่องก็จบกัน เรื่องก็จบกันใช่ไหม
บางทีก็ลืมคิดไป ที่เราสะสมมา
สุดท้ายจะอยู่กับใครนะ
จะมีอะไรบ้าง ที่ติดมือติดไม้ไป
เมื่อถึงเวลานั้นไหม
จึงไม่ยอมพักไม่ยอมแพ้ ไม่ยอมรับความเที่ยงแท้
ว่าชีวิตของเราก็มีเพียงเท่านี้
เพราะตอนเรากิน ก็กินได้เพียงเท่านี้
เพราะตอนเรานอนเมื่อนอนหลับแล้วก็ ลืมทุกที
ส่วนของทุกๆสิ่ง ไม่ได้เป็นของเราจริง
เมื่อเวลาของเราหมด พอเวลาของเราหมด
เรื่องก็จบกัน
“เรื่องก็จบกันใช่ไหม”
เพราะตอนเรากิน ก็กินได้เพียงเท่านี้
เพราะตอนเรานอนเมื่อนอนหลับแล้วก็ ลืมทุกที
เพราะตอนเรากิน ก็กินได้เพียงเท่านี้
เพราะตอนเรานอนเมื่อนอนหลับแล้วก็ ลืมทุกที
ส่วนของทุกๆสิ่ง ไม่ได้เป็นของเราจริง
เมื่อเวลาของเราหมด พอเวลาของเราหมด
“เรื่องก็จบกัน”
“เรื่องก็จบกันใช่ไหม”
ส่วนของทุกๆสิ่ง ไม่ได้เป็นของเราจริง
เมื่อเวลาของเราหมด พอเวลาของเราหมด
เรื่องก็จบกัน
