7-11 หน้าตลาด มีป้าหาบเร่คนนึงนั่งหยิบตุ๊กตาปูนปลาสเตอร์รูปสัตว์หลากแบบใส่ถุงพลาสติกวางเรียงรายบนหาบ เรารู้สึกเองว่า..ป้าแกยังไม่น่าจะขายได้มากนัก.. สังเกตุจากของที่เต็มหาบทั้งขวาซ้ายและใบหน้าคล้ำกร้านราวกับตากแดดตากลมมาทั้งวัน พอจัดแจงของเสร็จก้พอจะมีเวลาได้พักผ่อนหายใจหายคอ นั่งทอดสายตามองอะไรบางอย่าง เหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่ ..ยืนมองคุณป้าอยู่ซักพักใหญ่ๆ ทำไมเราถึงรู้สึกเห็นใจคุณป้าหาบเร่คนนี้อย่างบอกไม่ถูก ใจนึงก้อยากจะช่วย ใจนึงก็เขิลที่จะเดินเข้าไปซื้อตุ๊กตาปูนฯ และแล้วก็มีพี่คนนึงเดินเข้ามาซื้อ เราจึงใช้จังหวะนั้นเข้าไป..หุหุ ถามป้าว่ามีเต่ามั๊ย แกก็รื้อของที่แกเพิ่งจัดไป เฮ้อ!..ขอโทษนะคุณป้า!! และแล้วเราก้ได้ตุ๊กตาเต่าหยอดเหรียญ ในราคาที่ถูกมาก 20 บาทเอง.. กว่าจะได้เงินแต่ละบาทแต่ละสตางค์สำหรับบางคน นี่ยากเย็นแสนเข็ญเหมือนกันนะ สู้ๆนะคุณป้า ^^
